Van harte gefeliciteerd. Enig idee hoe je op de shortlist terecht bent gekomen?
'Nee, ik heb werkelijk geen idee wie daarvoor heeft gezorgd. Ik zag die dag een mailtje binnenkomen van Elspeet en had het aanvankelijk geparkeerd. Maar toen ik beter keek, zag ik staan: gefeliciteerd! De grootste verrassing kwam eigenlijk daarna, toen de shortlist bekend werd gemaakt. Ik heb niet echt veel campagne gevoerd. Ik heb wel het bedrijf dat ons Facebook-account bijhoudt gebeld. Zij hebben meteen een nieuwsbrief verstuurd onder de kop breaking news en het FB-bericht is vaak bekeken. En we hebben een paar flyers neergelegd en een poster opgehangen.'
Hoe waren de reacties?
'Onze klanten waren echt ongelooflijk enthousiast. Niemand die de winkel binnenkwam die er niet over begon. Ik heb bloemen gehad, de plaatselijke krant heeft mij geïnterviewd en ik ben rechtstreeks in de uitzending van Omroep Bollenstreek geweest.'
Er werkt nog een Pauline Goedemans in de winkel. Is er geen verwarring ontstaan over welke Pauline was genomineerd?
'Dat zou hilarisch zijn geweest, maar nee, er is geen verwarring geweest. Pauline en ik hebben er wel contact over gehad en we vonden de nominatie vooral heel erg leuk. Ze heeft exact dezelfde naam en werkt ook al langer in het boekenvak. Achteraf bleek dat onze vaders – beiden afkomstig uit een groot gezin – volle neven waren. Het geeft behoorlijk wat verwarring én levert ook grappige situaties op!'
Sinds deze verkiezing en de oprichting van het boekverkoperspanel in DWDD is de waardering voor boekverkopers behoorlijk toegenomen. Alsof jullie BB’ers geworden zijn, Bekende Boekverkopers.
'Ach, vroeger genoten we ook wel bekendheid, maar dan alleen lokaal, in het dorp. Het is ook niet onterecht: we hebben als boekverkopers best wat te vertellen over de boeken die we verkopen. Maar mij gaat het in eerste instantie om de mensen die naar deze winkel komen, om de klanten.'
Het is nu drieënhalf jaar geleden dat je Grimbergen Boeken hebt overgenomen van Ria en Jos Grimbergen. Hoe is dat eigenlijk gegaan?
'Dat kan ik me als de dag van gisteren herinneren. De dag voor Kerstmis 2015 kondigden Ria en Jos aan dat zij ermee wilden stoppen. Ik heb altijd met veel plezier voor hen gewerkt, en toen het nieuws was bezonken, dacht ik: dit is je kans. Voor Lisse zou het zonde zijn als de verkoop van nieuwe boeken zou verdwijnen. En ik was ervan overtuigd dat ik het zou kunnen: ik ben al sinds 1978 boekverkoper, ik ken het vak door en door. Ik heb er een dag over nagedacht en heb ze op Tweede Kerstdag gebeld met een voorstel. En nu zitten we met z’n tweeën onder hetzelfde dak: sinds 1 februari 2016 is de boekhandel van mij, terwijl zij nog steeds eigenaar van het antiquariaat zijn.'
Heb je veel veranderd in de afgelopen drieënhalf jaar?
'Dat valt mee. Het assortiment is vrijwel hetzelfde, de klantenkring is natuurlijk niet veranderd. Misschien schemert mijn persoonlijke smaak er een klein beetje doorheen. Wat ik wel anders heb aangepakt, is onze aanwezigheid op social media, en dan met name Facebook. Daar heb ik een bedrijf voor in de arm genomen en dat gaat heel erg goed. Verder bieden wij op koopavonden ruimte aan vijf leesgroepen, die elk eens in de zes weken bij ons komen. De zesde leesgroep gaat dit najaar van start, een filosofiegenootschap. De koopavonden zijn kortom volgeboekt. Verder is het aantal activiteiten uitgebreid, van signeersessies, workshops en lezingen tot vakantie- en gedichtendagopdrachten.'
Je bent sinds 1978 boekverkoper. Waar heb je nog meer gewerkt?
'Ik kwam in 1978 van de middelbare school en werd voor verschillende studies uitgeloot. Vervolgens besloot ik een jaar te gaan werken, met het idee nogmaals met de loting mee te doen. Ik was altijd al een groot lezer, en toen ik een advertentie van kantoorboekhandel Merison zag, van een Amsterdamse familie die een winkel in Lisse wilde openen, heb ik meteen gesolliciteerd. Dat beviel mij zo goed dat ik mij nooit meer heb ingeschreven voor die studies. Wel heb ik nog mijn vakdiploma boekhandel en uitgeverij gehaald. De winkel van Merison is ook nog een tijd een vestiging van AKO geweest. Vervolgens heb ik voor boekhandel Stevens in Hillegom gewerkt, van de twee broers waarvan er later één een winkel in Hoofddorp begon. En rond 2005 of 2006 ben ik bij Grimbergen in dienst getreden.'
Kijk je wel eens met weemoed terug op die beginperiode?
'Het werk is in zoverre veranderd dat we tegenwoordig wel erg veel achter de computer zitten. Ik hield ervan om de hele dag tussen de boeken te rommelen, de boeken netjes neer te zetten, iets te veranderen. Dat is wel minder. Aan de andere kant ben ik blij dat de huidige bestelprocedure wat eenvoudiger is. Al die kaartjes die je vroeger met potlood moest invullen voor Centraal Boekhuis, die mis ik niet.'
Je hebt een aantal jonge medewerkers in de winkel. Wat geef je hun mee als ervaren boekverkoper?
'Het belangrijkste vind ik dat zij gevoel krijgen voor het product dat zij verkopen. De eerste dag stuur ik ze de winkel in: dan moeten ze alle rubrieken bekijken, in zich opnemen welke titels op de tafels liggen, de nieuwsbrieven lezen, het systeem doorgronden. Hun taak is boeken verkopen dus moeten zij in staat zijn onze klanten goed te helpen: welke boeken ze waar kunnen vinden, wat voor type boeken het zijn. Daarvoor komen klanten naar de winkel, daarmee kunnen wij ons onderscheiden van de internetboekhandels.'
Waarom denk je zelf dat je genomineerd bent en de shortlist hebt gehaald?
'Poeh, dat is moeilijk te zeggen over jezelf. Waarschijnlijk vanwege mijn kennis van zaken – ik zit immers al ruim veertig jaar in het vak -, vanwege de goede service en vanwege de sfeer in de winkel.'
En misschien ook wel vanwege je vrolijke gemoed.
'Dat zou best kunnen. Ik ben zo ontzettend gelukkig in mijn winkel. Ik ben ook weleens thuis hoor, maar niet te vaak. Mijn leven speelt zich af in deze winkel. Drieënhalf jaar geleden heb ik deze stap gezet en ik heb er nooit een seconde spijt van gehad. Als ondernemer heb ik ook wel eens pijn in mijn buik, vergis je niet. Dan ben je naar een beurs geweest, komen alle boeken binnen en heb je betaald, en dan denk je: al die boeken moeten er ook weer uit. Dat is soms best spannend. Maar die buikpijn kan niet op tegen het goede gevoel dat ik elke dag heb als ik de winkel binnenstap.'
Door Hans van der Klis | 1 juli 2019 | Het Boekblad
https://boekblad.nl/Nieuws/Item/pauline-goedemans-grimbergen-boeken-lisse-ik-ben-ontzettend-gelukkig-in-mijn-winkel
